من از اون آسمون آبی میخوام ........

ترک ایران
نویسنده : مهدی - ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢٤
 

 

دیگه وقت خداحافظی بود نمیدونم توی این مدتی که ایران بودم هر چند جای زیادی نرفتم. ولی الان که خونم دلم برای ایران تنگ شده اصلا این ذات ماست که دلمون واسه چیزهایی که داریم اگه پیشمون نباشن تنگ میشه .

من که دیگه آخرشم وقتی ایران بودم. فقط دلم واسه ماشینم تنگ شده بود  و اینترنت  ! البته راستشو بخواهید دلم واسه اینترنتش بیشتر از هر چی تنگ شده بود .

اما بعضی دلتنگیها مثل هوس یه بستنی موقتی و زودگذره  و اسمشو نباید دلتنگی گذاشت .خیلی سخته دلت واسه وطن تنگ بشه و عزیزهایی که توش داری ا.

 

یه میل امروز به دستم رسید بامزه بود گفتم بزارم اینجا  ولی بعد از چند ساعت پشیمون شدم و حذفش کردم.

 

دیروز بعد از یکمی سر رو سامون دادن به کارها تصمیم گرفتم برم سینما شانس من هنوز فیلم 2012 روی پرده چند تا سینما بود . فیلم خیلی قشنگی بود از جلوه های هنری گرفته تا صدا و موضوع و کلا همه چی .خیلی زیبا پایان و نابودی دنیا رو  از یک طرف و همزمان هم سعی و تلاش  برای بقا و زندگی رو از طرف دیگه به تصویر کشیده بود .

وقتی بسمت خونه رانندگی میکردم با خودم فکر کردم  راستی چرا ما آدمها تا وقتی چیزی رو که داریم زیاد بهش اهمیت نمیدیم حتی اگه اون زندگی ای مون باشه ولی وقتی  میخوان ازمون بگیرنش تموم تلاش امون رو برای نگه داشتنش میکنیم .خب شاید این توی ذات ما آدمها باشه نمیدونم ولی منم یه فکری به سرم زد.

بیاییم هر روز فکر کنیم که دارن به زور ازمون زندگیمون رو میگیرند . اون موقع برای داشتنش تموم سعی و کوشش امون را انجام میدیم و از لحظه لحظه اون لذت میبریم.

با یکی از دوستام چند وقت پیش چت میکردم صحبت وبلاگ شد گفتم تو چرا وبلاگ باز نمیکنی؟ بهم گفت اولش خوبه ولی یواش یواش مشکلاتی ایجاد میشه . با خنده گفتم چطور؟ گفت همین نظرات  خواننده ها . حتی دیگه نمیتونی راهت توش چیز میز بنویسی مجبوری به سمت این بری که برای مطالبت رمز بزاری خلاصه دست و پات بسته میشه و چند دقیقه ای راجع بهش برام گفت .من هم یکم از وبلاگم براش گفتم و خدارو شکر کردم که نه مطلبی رو رمزی میزارم نه با نظرات خواننده هام ( وای چقدر خودمو تحویل گرفتم 2 تا خواننده هم ندارم :-)  ) مشکلی دارم.

منم مثل دوستم فکر میکنم نظرات خواننده های وبلاگ هر کس برای فقط و فقط نویسنده اون هست. اگه کسی که نظرشو گذاشته هدف غیر از این داشته ویا میخواسته از نظرش بقیه هم اطلاع داشته باشن میتونست اونو تو وبلاگ خودش برای همه بنویسه.

برای من این مهم هست که وقتی چیزی رو مینویسم اینجا اصلا احساس محدودیتی نکنم چون نمیخوام نوشته هامو بر حسب علاقه خواننده ها عوض کنم.

 


 
 
 




WebDarWeb